Μα που πήγαν;;;
Ξεκίνησε ξαφνικά.Όπως σχεδόν κάθε τραγωδία.
Μία μέρα.
Μία μέρα όπως όλες οι άλλες.
Όπως όλες οι άλλες;
Φαινομενικά ναι.
Ίσως όμως όχι.
Στο μυαλό και στο ημερολόγιο όλων πλησίαζαν οι χριστουγεννιάτικες γιορτές.
Αρχικά είπα ‘‘δε μπορεί, τυχαίο είναι’’.
Στη συνέχεια ‘‘θα ξανάρθουν όταν τελειώσουν οι γιορτές’’.
Τώρα ‘‘ωχ, δεν ξαναήρθαν’’.
Και η αγωνία έδωσε τη θέση της στην απελπισία...
Τους τελευταίους 15 μήνες αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας μου.
Τώρα... ερημιά!
Δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται.
Ήταν δίπλα μου στα εύκολα και στα δύσκολα.
Μου στάθηκαν σαν πραγματικοί φίλοι.
Γέλιο στις χαλαρές στιγμές.
Χαλάρωση στις στρεσαρισμένες.
Παρηγοριά στις δύσκολες.
Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς;
Μονολογώ...
‘‘Η δουλειά πρέπει να φταίει.
Σίγουρα η δουλειά.
Λόγω εορτών.
Αυτό είναι.
Δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο.
Δεν μπορεί να με ξέχασαν.
Και αν είναι λόγω εορτών, γιατί άρχισαν να ξανάρχονται τώρα που αυτές τελείωσαν;
Μάλλον είναι απλό...
Το 2007 μας πάει όλους με πολύ δουλειά, όπως και οι γιορτές... ’’
Ανοίγω το e-mail μου.
Ένα νέο μήνυμα.
Δεν το πιστεύω!
Δεν είναι η ‘‘άσπρη λέξη’’ της ημέρας!
Δεν είναι από το πανεπιστήμιο!
Δεν είναι καν από τη Μαγδαληνή!
Είναι ένα funny e-mail!
Με κοιτάζει ντροπαλά...
Πλησιάζω...
Μαζεύεται...
Χαμογελάω και το ανοίγω.
Ένα βιντεάκι... ένας μπαμπάς και ένα παιδάκι...
μια αθλητική εφημερίδα... ένα αστείο βιντεάκι...
Μια ακτίδα ελπίδας...
Θα περιμένω...
Θα περιμένω μέχρι να γυρίσουν...
Θα περιμένω όσο χρειαστεί...
Όσο χρειαστεί...
ΥΓ. Ωραία όλα αυτά, αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι μάλλον οφείλεται στο ότι ο Μάνθος (που η αλήθεια είναι ότι με κατέκλυζε με funnies) πήγε φαντάρος!
posted by Diego Pavlato Maradona @ 10:08 πμ
16 Comments:
Αυτό το δημοσίευμα το αφιερώνω στην Βενετίαιαιαιαιαια!
Το αφιερώνω στη Βενετία, γιατί δεν θα τα είχα καταφέρει ποτέ χωρίς αυτήν...
Δεν θα τα είχα καταφέρει ποτέ χωρίς αυτήν, γιατί λίγο που είναι άθλιο σαν ιδέα...
...λίγο που είναι κακογραμμένο...
...λίγο που δεν είχα χρόνο - και έμπνευση - να το γράψω καλύτερα...
...λίγο που βαριόμουνα κιόλας...
...και πολύ περισσότερο που έχω όρεξη να γράψω κάτι σκοτεινο (και όχι κάτι σαχλό) αυτή την εποχή...
...δεν νομίζω ότι θα το τελείωνα ποτέ χωρίς την παρότρυνσή της!
Τώρα σε ότι αφορά όλα αυτά τα comments...
Ε, είπα απλά να δοκιμάσω να κάνω manipulation στο blog, διερευνώντας την επίδραση των σχολίων σε ένα κείμενο με τις αντιδράσεις σε αυτό...
...Του αριθμού των σχολίων σε σχέση με την αναγνωσιμότητά του εννοώ...
Βαρέθηκα πια να κάνω comments...
Αυτό είναι το τελευταίο...
Κόφτο. Γιατί θα στο κόψω εγώ!
O admin που ΟΛΑ τα βλέπει!
Kukli mu eides pu ksanagirisan!!!!!Apla eprepe na to zitiseis! Kamia fora xanomaste stis skotures k ksexname ta pragmata pu mas kanun na gelame. Tote loipon xreiazetai na fonaksume, giati den 8elume tin zoi mas etsi. Fonakse loipon ka8e fora, oso parafona k an akugetai!
Filakia
Δημοσίευση σχολίου
Links to this post:
Δημιουργία Συνδέσμου
<< Home