Ο τοίχος του κόσμου

Καλά Χριστούγεννα (ή, επί το αμερικανικότερον, happy holidays!)

Είναι ωραία να γυρίζεις σπίτι. Γιατί είναι πλέον κόκκινο και μπλε και έχει παντού κεράκια, και ψαράκια στο μπάνιο, και περίεργες λάμπες, και μαξιλάρες στο πάτωμα, και sin city πίνακα στον τοίχο, και φωτογραφίες, και πάνω απ'όλα την αγάπη και το κέφι αυτών που επί ένα μήνα το είχαν βάλει σκοπό να είναι έτοιμο και να μας περιμένει.

Είναι ωραία να γυρίζεις σπίτι. Γιατί οι γονείς χαίρονται, το ίδιο και οι φίλοι. Γιατί και φέτος θα φάω απο τα μελομακάρονα της μαμάς, νιώθοντας τύψεις που δεν τη βοήθησα (ευτυχώς υπάρχει η θεία Πίτσα). Γιατί ο μπαμπάς περνάει δύσκολες στιγμές και θέλω να ξέρω ότι βοηθάω κι εγώ στο να χαμογελάει. Γιατί είδα το νεογέννητο Χαρούλη πριν μεγαλώσει και δεν είναι πια ένα μικροσκοπικό πλασματάκι που επικοινωνεί με τον έξω κόσμο μόνο με κλάματα-νιαρουρίσματα. Γιατί θα βρεθούμε όλοι γύρω από το θορυβώδες οικογενειακό τραπέζι τα Χριστούγεννα, και φέτος θα είμαστε κι εμείς εκει, και όχι στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής. Γιατί θα δω τους φίλους μου που τόσο μου λείπουν, ίσως όχι τόσο όσο θα ήθελα, αλλά ακόμα και το λίγο θα μου δώσει ευχάριστες αναμνήσεις για τις -όχι και τόσο κρύες- νύχτες του χειμώνα που ακολουθούν. Γιατί όσα φωτάκια κι αν έχει εκεί, τα εδώ, είναι πιο οικεία, πιο γνώριμα.

Είναι ωραία να γυρίζεις σπίτι. Ακόμα και όταν έχεις ξεμάθει να οδηγείς στο χάος, και τα πάντα μοιάζουν στην αρχή σαν video-game. Ακόμα και όταν η πωλήτρια στο μαγαζί που έχεις πάει με μεγάλη χαρά να πάρεις ακόμα ένα δωράκι έχει κάτι μούτρα μέχρι κάτω, επειδή την έβαλαν να δουλεύει Σάββατο (ας μη γινόταν πωλήτρια). Ακόμα και όταν λες "συγνώμη" ή "ευχαριστώ" και οι άλλοι σε κοιτούν σαν εξωγήινο. Ακόμα και όταν τρέχεις σαν τρελλός από επίσκεψη σε πότο και από τραπέζι σε καφέ και οι φίλοι σου που ίσως δεν πρόλαβες ακόμα να πάρεις τηλέφωνο παρεξηγούνται ότι τους ξέχασες κι εσύ, όχι, δεν τους ξέχασες, απλά ο χρόνος είναι λίγος και οι δουλειές πολλές.

Είναι ωραία να γυρίζεις σπίτι. Γιατί το βλέπεις στα μάτια τους, ότι τους έλειψες, και ότι σε αγαπάνε. Και ότι, ακόμα κι αν "χάσεις" μερικά Χριστούγεννα, αυτοί θα έιναι πάντα εδώ, μαζί με τον 'Αγιο Βασίλη, να σε περιμένουν.

Αντε, και του χρόνου!

posted by kloklo @ 6:32 μμ