Τετάρτη, Δεκέμβριος 27, 2006

Ο Ναός του Ελληνισμού

25 Δεκεμβρίου 2006...Κρατάω αυτή την ημερομηνία γιατί είναι πραγματικά πολύ σημαντική για μένα. Ο λόγος; πήγα για πρώτη φορά σε κέντρο παραγωγής πολιτισμού, τα κοινώς γνωστά μπουζούκια ή πίστες. Το σχήμα περιλάμβανε Μητροπάνο, Διονυσίου, Γλυκερία και Ασλανίδου. Ποιοτικός ο Μητροπάνος, άξια η Γλυκερία, στα χνάρια του πατέρα του ο Διονυσίου (περίπου), όλα καλά μέχρι εδώ. Ο κόσμος πολύς το κέφι πηγαίο και σε καλά ύψη ενώ το αλκοόλ είχε αρχίσει να ρέει στις φλέβες του κόσμου. Οι τραγουδιστές εμφανίζονταν στην πίστα ένας ένας και η διάθεση ήταν ανεβασμένη. Και ξανά μέχρι εδώ όλα καλά.
Κάποια στιγμή λοιπόν το κέφι πρέπει να χτύπησε κόκκινο και ξάφνου ένα μπουλούκι κόσμου αρχίζει να τρέχει προς τη πίστα. Τι γίνεται ρε παιδιά; Γιατί τέτοιος συνοστισμός; Λες και αμόλυσαν εμάς τους πικραμένους τους βάζελους και εμείς ξεχυθήκαμε να τα κάνουμε λαμπόγυαλο. Το κέφι όμως ΕΚΕΙ. ΨΗΛΑ. Ο κόσμος στην πίστα να χορεύει (= να ποδοπατιέται), να διασκεδάζει (= ξύλο έπεφτε), να περνάει καλά (= να ιδρώνει) κτλ. Κατά τα άλλα η κεφάτη διάθεση ΕΚΕΙ. ΣΤΑ ΥΨΗ... κ.ο.κ.
Κάποτε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Γιαννόπουλος είχε πει πως αυτά τα κέντρα παράγουν πολιτισμό. Καμία αντίρρηση. Πολιτισμό παράγουν. Δυστυχώς παράγουν ένα άλλο είδος πολιτισμού, αυτό της υποκουλτούρας. Πρέπει να είμαστε περήφανοι γι αυτό το είδος πολιτισμού; Μπορεί. Ίσως. Μάλλον. Παίζεται.
Το δικό μου το μυαλό δεν μπορεί να εξηγήσει τί το ωραίο έχουν τα μπουζουξίδικα και ο Έλληνας κάνει τόσες θυσίες στο βωμό τους. Γιατί περί θυσιών πρόκειται. Θυσίες σε χρήμα, ενέργεια, αντοχή, ιδρώτα, μόχθο. Για μια νύχτα στους εκάστοτε Ναούς ο Έλληνας δουλεύει μία ολόκληρη εβδομάδα. Για ένα μπουκάλι ουίσκι πρέπει να δουλεύεις ώρες. Πρέπει δηλαδή να δουλεύω σαν το σκυλί μόνο και μόνο για να πάω να στριμοχτώ με τον όχλο, το μπουλούκι και να προσποιούμαι ότι περνάω καλά. Και το πράγμα δεν σταματάει εδώ. Υπάρχει και συνέχεια. Αν δεν πας και εσύ να καταθέσεις τον οβολό σου στα λαμπρά αυτά κέντρα πολιτισμού κινδυνεύεις να προσελκύσεις και χαρακτηρισμούς του τύπου: ξενέρωτος, παλιομοδίτης, στενόμυαλος και άλλα.
Άποψή μου και πιστεύω μου είναι ότι δεν πηγαίνω σε τέτοια καταστήματα διασκέδασης λόγω "ιδεολογίας". Δεν τα βρίσκω in ούτε και μου προσφέρουν κάτι. Αυτό είναι.
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ και σε κάτι ακόμα. Υπάρχουν άνθρωποι που λίγο πολύ διατυπώνουν τις ίδιες σκέψεις με εμένα αλλά είναι παρόντες σε πολλές από τις λειτουργίες αυτών των εκκλησιών σε συχνή βάση ενώ προφασίζονται δικαιολογίες του στιλ:
- Εεε δεν φταίω εγώ...αφού με κάλεσαν...
ή
- Είπαμε μια φορά να πάμε και εμείς...

και πολλές άλλες φτηνές, κατά τη γνώμη μου, δικαιολογίες. Κατά τα άλλα δεν τους αρέσει να επισκέπτονται τέτοια κέντρα. Τελικά το ¨IN¨ μετράει ή δεν αντέχουν να τους θεωρούν ξενέρωτους ή παλιομοδίτες ή στενόμυαλους κτλ κτλ...

6 Comments:

At 7:09 μμ, Blogger nev17 said...

Αγαπημένε μου Petty καλώς ήρθες!
Δυναμική η είσοδος σου κ οργισμένη θα έλεγα!
Το συγκεκριμένο σχήμα δεν το έχω επισκεφθεί ποτέ αλλά έχει "τύχει" να με καλέσουν κ να πάω σε άλλα πολύ κατώτερα εαν αναλογιστούμε την ποιότητα των τραγουδιστών κ των τραγουδιών. Το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν μπορείς να αμφισβητήσεις την αξία των συγκεκριμένων τραγουδιστών. Ένα το κρατούμενο.
Πρέπει ακόμη να σου πω ότι σχεδόν όπου κ να βγεις θα γίνεις μούσκεμα στον ιδρώτα κ με κίνδυνο να είσαι τοσο στριμωγμένος που ούτε το ποτό στο στόμα να μην μπορείς να φέρεις! Ακόμα αυτό που εσύ θεωρείς καλή μουσική μπορεί κ τις περισσότερες φορές είναι χειρότερης ποιότητας απ'το σχήμα που παρακολούθησες! Διαφορετικά θα πίστευα ότι όταν βγαίνεις ακούς rock, jazz, blues k συμφωνικές ορχήστρες!
Ακόμη αυτή η υποκουλτούρα που παρουσιάζεται σε αυτά τα καταστήματα εμφανίζεται κ σε όλα τα υπόλοιπα μαγαζιά σε άλλη μορφή. Αλλά δεν το αναλύω γιατί ήδη έχω γράψει πολλά.
Όσο για τους "ψεςύτες" ομοιδεάτες σου, ίσως μεγαλύτερη αξία γι αυτούς έχει το να βρίσκονται κοντά κ να διασκεδάζουν με ανθρώπους που αγαπάνε παρά να βρίσκονται σε άλλα μαγαζιά που τους αρέσουν πραγματικά.
Αυτό που θέλω να πω είναι οτί είναι θέμα γούστου γιατί πραγματική ποιότητα κ διασκέδαση κ άνεση στη διασκέδαση δεν βρίσκεις εύκολα. Αλλά κ πάλι τι να το κάνεις όταν δεν είσαι με τους ανθρώπους που περνάς καλά??
Ρίξε λίγο νερό στο κρασί σου γιατί τίποτα δεν είναι απόλυτο.
Φιλάκια

 
At 2:19 μμ, Blogger Glober said...

Welcome Petty!
Τα λες αυτά γιατί δεν έχεις πάει Caramela με 4Play, Θέλξη και Π. Καλλίδη.
Ούτε έχεις βρεθεί στο Ανάκτορο club στα live του Βολάνη.
Κάποια στιγμή, μόλις τα ξεθάψω θα σου στείλω μερικά bootlegs για να δεις τι σημαίνει πολιτισμός.
Πάντω ή nev17 έχει δίκιο. Πολλά ξένα τραγούδια έχουν κακούς στίχους ή κακές μουσικές και πολλά ελληνικά τραγούδια όπως για παράδειγμα το "Φίλοι για πάντα" μπορούν να σταθούν άνετα στο εξωτερικό.

Βάλε λίγο πάγο στο ουϊσκυ θα έλεγα... μιας και:
- Έλληνες είμαστε... γίνεται να μη συνενοηθούμε? (Χ.Κλύν)

 
At 4:55 πμ, Blogger kloklo said...

Ε, ας πω κι εγώ τη γνώμη μου (γιατί ζήλεψα). Αν κάποιος αναλογιστεί σε τι μέρη έχω πάει κατα καιρούς, θα με κλείσει σε τρελλάδικο (ίσως). Γιατί όμως? Δηλαδή πρέπει να μας αρέσει ΜΟΝΟ η ροκ/ποπ/λαικη/λαικοποπ ελληνικη/ποιοτικη/σκυλάδικη/κλασσική μουσική? Εγώ νομίζω ότι τα πάντα είναι θέμα διάθεσης και παρέας. Και εμένα, ανάλογα με την ώρα, τη διάθεση και το μέρος, μου αρέσει να ακούω όλα τα παραπάνω. Και ναι, συμφωνώ με τους προλαλήσαντες, όπου και να πας, ειδικά πσκ (εκτός από το μέγαρο, ή από συναυλίες εδώ στα ξένα που τις κάνουν σε θέατρα και - ναι, είναι τραγικό - κάθεσαι) θα στριμωχτείς και θα έχει καπνό και η μουσική θα είναι δυνατά και και και...
Παρόλα αυτά σέβομαι το να μην αρέσει σε κάποιον ένα είδος διασκέδασης. Όμως, το "είπαμε μια φορά να πάμε κι εμεις" γιατί πρέπει να είναι κατακριτέο; Περνάς καλά όταν και η υπόλοιπη παρέα σου περνάει καλά. Οπότε, αν ποτέ ξαναπάς, αν δεν μπορείς να το αποφύγεις, διασκέδασε το! Ρώτα και τον glober...

 
At 3:08 μμ, Blogger Diego Pavlato Maradona said...

Αμάν!
Το φάγατε το παιδί!
Είπε και αυτός να κάνει ένα post και αμέσως να πέσετε όλοι πάνω του...

Πέραν της πλάκας, όλο αυτό μπορεί να θεωρηθεί και ως κοινωνιολογικό πείραμα, που δείχνει τη δυναμική που δημιουργεί στις ομάδες η προσθήκη ενός και μόνο νέου (ενεργού) ατόμου...

Keep walking μαν...

 
At 3:09 μμ, Blogger Diego Pavlato Maradona said...

Αμάν!
Το φάγατε το παιδί!
Είπε και αυτός να κάνει ένα post και αμέσως να πέσετε όλοι πάνω του...

Πέραν της πλάκας, όλο αυτό μπορεί να θεωρηθεί και ως κοινωνιολογικό πείραμα, που δείχνει τη δυναμική που δημιουργεί στις ομάδες η προσθήκη ενός και μόνο νέου (ενεργού) ατόμου...

Keep walking μαν...

 
At 1:52 πμ, Blogger kloklo said...

Εχει λίγο δίκιο ο diego. Σε φάγαμε, πριν καλά καλά σου πούμε καλωσόρισες (ως ενεργό μέλος). Ελπίζω να κατάλαβες ότι τα σχόλια είναι καλοπροαίρετα, και στοχεύουν κυρίως σε κάποιο είδος διαλόγου (πάντως δεν πρέπει να έχεις παράπονο, τόσα σχόλια δεν έχει μαζέψει κανένα άλλο post ως τώρα).

Τέλος πάντων, ελπίζω να μη σε τρομάξαμε, και τώρα που πήρες φόρα, να συνεχίσεις να γράφεις στον τοίχο (όλο οι ίδιοι και οι ίδιοι γράφουμε...)

 

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home